Bugün yine rüyamda onu yani Sinem‘i gördüm. Tüm güzelliği ve çocuksu yönüyle tıpkı eski günlerde ki gibi karşımdaydı. Bir firmada karşılaşıyoruz onunla. Uluslararası bir iş projesinde aynı firma adına bir başka firmaya teklifler sunuyoruz. Ben sistem mühendisi, Webmaster olarak görevliyken o esrarengiz bir şekilde masa da sağ tarafımda beliriyor. Üzerinde siyah bir takım elbise ve arkadan baglamış saçları ile karşımda duruyordu tüm güzelliği ile. Oda tıpkı benim onu gördüğüm gibi şaşırıyor daha sonra alışıyordu varlığıma Belki onun gözündeki o STATÜ‘yü kazanmışımdır kimbilir. Patronumuz fark ediyor birbirimizi tanıdığımızı ve soruyor siz daha önceden tanışıyormusunuz diye ikimizde kısık bir sesle uzun zaman önce tanıyorduk birbirimizi ve uzun zamandır da görmüyorduk birbirimizi diye. Herşey bitiyor işi bağlıyoruz mesai bitiyor büro’dan çıkarken bir bakmışızki bir bowling salonundayız birlikte. Tıpkı eski günlerde ki gibi birlikte güzel anlar geçiriyoruz sanki hiç ayrılmamışız gibi ve sanki hala iki sevgiliymişiz gibi. Uzun zamandır yaşadığım en güzel anıydı o anlar. Sonra birden annem’in uyan sesiyle irkiliyorum rüyanın yarım kalmasını istemiyorum tekrar çabalıyorum ama nafile göremiyorum onu ve o güzel anları. O güzel rüya bitmişti ve gün yeni başlamakta. Yüreğimde bir sızı ve kalbimde bir kanayan yara ile yeni bir güne devam etmeye çalışıyorum. Tüm acılara, kanayan yaralara rağmen…

Onu her dakika hissetmemi sağlayan bir şarkı ile de yazımı sonlandırmak istiyorum.